Ah Bayım!

Ormanları ve insanları yakan; insanların emeğini, ekmeğini, kimliğini ve özgürlüğünü mahveden insanlar… Kendi arkadaşlarını, yoldaşlarını, dindaşlarını yağmalayıp murdar eden; aileleri, eşleri, çocukları murdar eden insanlar… Doymayan insanlar… Öfkelerini kin edinmiş insanlar… Kaşları çatık, yumrukları sıkılı, uygun adım yaşayan insanlar… Utanmaları, arlanmaları, kızarmaları, merhametleri olmayan insanlar… Bu dünyadan hep alacaklıymış gibi yaşayan kibirli ve doyumsuz insanlar… Ellerine yüzlerine kan bulaşmış, kin bulaşmış insanlar…

Komşunuz olsa selam vermeyeceğiniz, çocuklarınızı köşe bucak onlardan kaçıracağınız insanlar… Aynı cennete bile gitmek istemeyeceğiniz insanlar… Ağaca, toprağa, suya, yaşama düşman insanlar…

Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayıp utanmadan ölümü kutsayan insanlar… Defalarca barışmayı deneyip daha büyük bir öfkeyle ve daha büyük silahlarla birbirlerine saldıran insanlar… Birbirlerini yok etmek için yemin etmiş, ant içmiş insanlar…

Birlikte yürüdüğü herkesi kötürüm etmiş, birlikte yürüdüğüne pişman etmiş insanlar…

Sebep oldukları onca ölüme, acıya, kedere, mahpusluğa, sürgüne, yoksulluğa bir kez üzülüp teessüf etmemiş insanlar…

Kendi aralarında barışçılık oynuyorlarmış.

Oynasınlar bakalım.

Ya paraları ve cephaneleri bitti ya da yeni ihaleler aldılar.

Biz bu oyunu çok gördük.

Sonunu yaşayıp görelim.

Barışa tüm kalbimizle inanıyoruz. İnanmadığımız siz siziniz. Şerrinize şahidiz.